Spis tematów:
Kynoterapia jest jedną z naturalnych form wspomagania rehabilitacji i leczenia osób niepełnosprawnych poprzez zabawy i ćwiczenia z odpowiednio wyszkolonymi psami.
Taką formą rehabilitacji objęte są dzieci upośledzone
ruchowo i umysłowo (zespół Downa, porażenie mózgowe, autyzm, ADHD,
niedowład kończyn, zespół wiotkiego dziecka oraz wiele innych).
Kynoterapia nie tylko przyczynia się do przywracania
sprawności fizycznej, ale poprzez bezpośredni kontakt z psem rozwija
sferę emocjonalną. Dlatego też, terapia ta skierowana jest nie tylko
do osób niepełnosprawnych, ale także samotnych (Domy Pomocy
Społecznej, Domy Dziecka). Dogoterapia wpływa na socjalizację i
uwrażliwienie między innymi więźniów, trudnej młodzieży, narkomanów,
gdyż kontakt z psem tłumi agresję, wymusza na dziecku, czy osobie
dorosłej inne zachowanie.
Dzięki kontaktowi z psem
wzrasta poczucie własnej wartości człowieka. Pies bezgranicznie
akceptuje człowieka takim jaki jest. Dla psa wszyscy jesteśmy
jednakowi. Pies traktuje wszystkich tak samo, nie ocenia po
wyglądzie. Dlatego dziecko podczas zajęć zapomina o swojej chorobie,
kalectwie i wyglądzie.
Kolejnym aspektem jest to, że dzieci
czują się potrzebne. Pielęgnując psa, karmiąc go, wydając mu
komendy, prowadząc na smyczy dzieci wiedzą, że są im potrzebne, a
jednocześnie nieświadomie ćwiczą.
W kynoterapii nie
zawsze możemy oczekiwać szybkich efektów. Czasami jest to
długotrwały proces „małych kroczków do przodu” np. okazywanie
czułości, chęć dziecka do każdego kolejnego ruchu podczas zabawy,
każde nowo wypowiedziane słowo. Istotne jest też to, że dziecko
podczas zajęć czuje się ważne i potrzebne.
AAA (Animal Assisted Activities) to zajęcia z udziałem zwierzęcia
- w
przypadku kynoterapii psa – które mają na celu stworzenie
pozytywnego kontaktu pomiędzy dzieckiem a psem. W trakcie radosnej,
spontanicznej zabawy (ukierunkowanej przez kynoterapeutę dzieci
przyzwyczajają się do kontaktu z psem, głaszczą go, wydają
polecenia. Zajęcia
AAA mają za zadanie dostarczenie
uczestnikom pozytywnego ładunku emocjonalnego i satysfakcji z
obcowania z psem, przełamują lęki w kontaktach z otoczeniem,
stymulują rozwój zmysłów i postrzegania. Najczęściej jest to forma
pracy grupowej. W takcie AAA nie ma konieczności prowadzenia
specjalistycznej dokumentacji (karta informacyjna, karta przebiegu
zajęć).
AAT (Animal Assisted Therapy) czyli terapia z
udziałem zwierzęcia
– w przypadku kynoterapii psa – jest to
zestaw ćwiczeń ukierunkowanych na konkretny, zaplanowany cel
rehabilitacyjny, do których układana jest metodyka w
porozumieniu z rehabilitantem lub lekarzem prowadzącym.
Charakteryzuje się indywidualnym podejściem do każdego pacjenta,
jego możliwości i potrzeb. AAT jest w pełni dokumentowana. Każdy
pacjent ma założoną kartę informacyjną i kartę przebiegu zajęć, w
której wpisujemy rodzaj prowadzonych ćwiczeń oraz ich efekty.
Pozwala to na okresowe sprawdzenie skuteczności i doboru metod. AAT
jest systemem rozwijalnym tzn. w miarę postępów w rehabilitacji
stosujemy stopniowanie trudności. Najkorzystniejszą formą AAT są
zajęcia indywidualne.
Zajęcia powinny być prowadzone przez
merytorycznie przygotowanego kynoterapeutę z odpowiednio wyszkolonym
psem, któremu może asystować wolontariusz lub przewodnik psa. Pies
powinien spełniać kryteria psa terapeutycznego. Należy pamiętać, że
wśród psów terapeutycznych również istnieje specjalizacja w zakresie
ich największej przydatności do terapii. Pies, który doskonale
funkcjonuje w zajęciach z podopiecznymi z cechami autyzmu nie musi
równie doskonale w pracować z osobami z ADHD.
Specyficzną
formą AAT jest AAE (Animal Assisted Education) czyli
– w
przypadku kynoterapii – zajęcia z psem mające na celu
usprawnienie sfery intelektualnej i poznawczej dziecka. AAE pomaga
dzieciom o obniżonej percepcji lub niechęci (z różnych powodów) do
przyswajania wiedzy i przebywania w szkole. Pies
wykorzystywany jest jako „pomoc naukowa”, jest motywatorem do
nauki, zwiększa możliwości przyswojenia wiedzy i stwarza
przyjaźniejsze warunki do nauki. Dziecko chętniej zapamiętuje
treści, których bohaterem jest jego przyjaciel – pies.
______________
Tekst pochodzi ze strony Polskiego Towarzystwa Kynoterapeutycznego:
http://www.kynoterapia.eu/
Zajęcia dogoterapii wpływają na:
- Zwiększenie poczucia bezpieczeństwa;
- Wyciszenie zachowań agresywnych;
- Wyzwalają potrzebę spontanicznej komunikacji;
- Zmniejszają nadwrażliwość na bodźce dotykowe;
- Ułatwiają nawiązanie kontaktu z obcą osobą;
- Wydłużenie czasu koncentracji uwagi;
- Zniwelowanie blokady lęków przed zwierzętami;
- Rozwijanie funkcji opiekuńczych;
- Naukę samodzielności poprzez stwarzanie dziecku samodzielnego zajmowania się psem, np.: karmienie, prowadzenie na smyczy;
- Wzmacniają poczucie odpowiedzialności;
- Wzmocnienie równowagi;
- Rozwijanie funkcji poznawczych;
- Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego;
- Działanie na receptory – wzrok, słuch, dotyk;
- Rozwijanie funkcji opiekuńczych;
- Opanowanie prostych elementów tresury, dających dziecku poczucie własnej wartości;
- Panowanie nad emocjami;
- Rozwijanie spostrzegawczości;
- Kształtować nawyki higieniczne związane z kontaktem psa np. mycie rąk po zakończeniu zajęć.
